Denizle dostluk

Kapanmış dünyasına, dalmış rüyasına.
Yelken açmış, derin suların deryasına.
Aldırış etmez, esen acı poyrazına.
Hangi limana doğru, bakmaz rotasına.

Şarkılarını söyler, dalgasını geçer.
Mahsun dalgalar, şarkısına eşlik eder.
Dalgalar, oyalar, yelkenler suya iner.
Pusulası da şaşmış, bilmem neyi bekler?

Mavi gökyüzündeki martı çığlıkları.
Hatırlatır, en son limandaki dostları.
Damlacıklara dönüşürken buğuları.
Gözünde hüzün, canlanır yakarışları.

Dalgaların oynaşması tiyatro gibi.
Balıkların dansının da var bir edebi.
Her biri bir rolde, en son denizin dibi.
Yosunların alkışları bulur sebebi.

Deniz, hava, kayığı, yelkeni, küreği.
Kim bilir? Nerede? hop, hop, eder yüreği.
Güven der: Suların bu denizle dostluğu.
Bitmez aklında kalmazsa bir unuttuğu.

03 Ocak 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

Özlemek

Aradığıdır özlem, bir bakışını diğerinin.
Şimşek çaktırması, hafızanın derinliklerinin.
Volkan gibidir püskürtmesi, zihninin dağlarının.
Bulamayıp sonra, düğümlenmesi kelimelerin.

Dokunuşunu hissettiği andır, ılık rüzgarın.
Çıkardığı sesidir, yağmurun damlacıklarının.
Uzaktan gelen bir ses, kulağını tırmalayanın.
Rüya gibidir, alıp gittiğinde bulutun sisin.

Derin hazzıdır, ufuk çizgisinden öte aşmanın.
Gecenin derinliklerinde, kaybolduğunda ay’ın.
Elini uzattığında, uçup giden yıldızların.
Kandırmasıdır yine, yalancı pembe rüyaların.

Asla demek hissi olduğudur, içini burkanın.
Ebediyette bilinendir, artık en son mekanın.
Önemi kalmaz boş ver, artık yazanın, yazılanın.
Adı son sayfasında yazılı kavuşamamanın.

Güven der; özlemek kolay, özlediğini bilerek.
Beklersin bekler gelir diye, içten ümit ederek.
Ya bir de, gelmeyecek olanı beklemek, özlemek.
Ebediyet dediğimiz, işte nihayet tükenmek.

02 Ocak 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

Bu günlerde

Her nere baksan zam, zalim feleğin işi.
Zalim felek diyor;’enflasyon’ işin başı.
Karlı, boranlı, dumanlı, dağların başı.
Garibim, varsa tırnağın, başını kaşı.

Ağayım der bakmazlar, kimi der, ben paşa.
Garibin halini görmezler ki hiç, şaşa!
Feryat, figan, gardaş, kimler yardıma koşa?
Kolaysa der, var yoklukta bir de sen yaşa.

Sırtını dönmüşler der, fakir, gurabaya.
Kimi ata binip giderken, kimi yaya.
Ay sonu gelmiyor, günleri saya, saya.
Bilmem hangi bülbül gelsin, hal anlatmaya?

Ana, baba, çoluk, çocuklar, iş başına.
Gece, gündüz, çalış, ekmeğine, aşına.
Kimseler bakmaz sonra, kara göz kaşına.
Kapının önüne atarlar, tek başına.

Kiminin yükü pamuk, varlar dan varlıktan.
Kiminin yükü kabuk, yoklar dan yokluktan.
Kimi ağır der, uçurur, havadan, sudan.
Kimi taşıyamaz, seslenir, yarı yoldan.

Güven der; çok söyleme, halden, hanesine.
Binenler gidiyor, atına, devesine.
Kim kulak versin, davuluna, zurnasına?
Düğün, dernek, diyorlar, çalgı, çengisine.

01 Ocak 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

İÇİMDEKİ

Sabahın akşamına, düşendir birer dilim.
Aydınlığın yolunu, açan kapıdır ilim.
İçimdeki kıvılcım, hem sevincim, hem acım.
Tutuşurlar çocuklar gibi, her gün bir gıdım.

Küçükten büyüğe, bir heves olur bakışım.
Büyükten küçüğe, nasihattır yakarışım.
İçimdeki sancım, hem sabahım, hem akşamım.
Ağlaşırlar çocuklar gibi, her gün bir tadım.

Hikmeti nedir bil, ince, uzun, köprülerin.
Bir gönülden, bir gönüle uzar seslenişin.
İçimdeki sızım, hem bu gün, hem yarınımın.
Tartışırlar, inatçı keçiler gibi canım.

En son hangi daldaydı, ufuklara bakışım?
Şafaktan batışa, her günün son akşamıyım.
İçimdeki takatim, hem kolum, hem kanadım.
Al benekli, narin, güvercin gibi uçuşum.

Güven der ki ; içimdeki bir ben, benden benim.
Fikrim fakirlerim, hatırlamaz zenginlerim.
Kendimce sorar dinlerim, bendimce söylerim.
Beşikten toprağa kalır, bir gün yazdıklarım.

31 Aralık 2025
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar – Ankara

Yaşam da yaşam

Her ne yapmalı, liramıza güven katmalı.
Maliyeti düşüren, önlemleri almalı.
Yatırım kanallarını, hep açık tutmalı.
Çokça çalışmalı, üretimi artırmalı.

Metanın üretimi, toprakta, kanı, canı.
Teknoloji ile bilmeli, çıkartmasını.
Yetişmiş güç ile cevheri işlemesini.
Sağlarız o zaman, sermayenin artmasını.

Sermaye ile çoğalır, pek çok yatırımlar.
Fayda sağlar, yatırımın önünü açanlar.
Üretken sektörler, hep önde gider, yol açar.
Bir yerde toplanır, istihdamı artırırlar.

Motivasyon çeker, halayda işin başını.
Hak bilip korumalı, her daim çalışanı.
Sırt üstü yatanı, yönetici yapmamalı.
Emekçi çalışanı, yukarı taşımalı.

Varsa varlık, har vurup, harman savurmamalı.
Hesaplı, kitaplı, hep tutumlu davranmalı.
Geleceğe yatırımın, önünü açmalı.
Destekli olmalı, kazandırıp, kazanmalı.

Güven der; Emekliyi unutma, sakın, aman.
Varsa bu günlere, emeğinden emek katan.
Minnet hissi duymalı, içinde sevgi yatan.
İşte o dur, geleceğine güvenle bakan.

23 Aralık 2025
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar – Ankara