MAKARA İPLİĞİ

MAKARA İPLİĞİ

Yırtık, sökük, kopuk, bir şekilde düzeltilir elbet..

İğne ile iplik birlikte bir çok işi başarırlar.

Önemli olan ipliği iğne deliğinden geçirip, sonrada mahareti gösterip, işe yarar hale getirmek, “Pek de güzel olmuş” dedirtmektir cümle aleme..

Yaşamın içinden gelen seslerdir kulak verdiğimiz.

Çoğu zaman duymazcılıktan gelinen, bazende hiç önemsenmeyen, sırtımıza giyip, çıkardığımız elbise gibidir unutulmaya yüz tutmuş değerlerimiz.

Hatalarımızı, eksiklerimizi, noksanlarımızı tamamlayan, iğne, iplik misali birbirine tutturduğumuz yamalarımızdır doğallığımız..

İğnenin, ipliğin ne önemi var ki deriz hep..

Bir gün gelir makarada iplik bittiğinde, makara çöpe, iğne perdeye iliştirilir..

Ne zaman ki, bir makara iplik daha sahneye çıkana kadar..Ne zaman ki yırtığımızı, söküğümüzü görür isek,kimselere güldürmeden ahvalimize..

Bardaktan boşalan su misali, ipliğinde makaradan boşalması gibidir ömür.

Maharetin sahibi, gördüğü işin iğne, iplik ile olduğunu bilsede, hep önde gider, güzel iş çıkardım der, diktiği elbiseleri, yamaları, sökükleri, yırtıkları göstererek. Kimbilir yılın terzisi de seçilebilir. Kendisini tutamaz da kibir abidesine de dönüşebilir maazallah.

Önemli olan başarmak ise eğer, başarıya ortak olanları da unutmamak gerek.

Makarada ipliğin bitmesi, iğnenin yere düşüp kaybolması değildir salt eksikliklerinde hiç biri işin düzgün gitmeyeceği gibi.

Kimi iğnenin deliği küçük, görmeyen gözlerin delikten geçiremediği ip, ipin çürüğü, birde gözlüğe gerek duymak gibi..

Hayat denen yolda iğne, iplik, misali.

Bir başkasının iğne ipliğine göz dikmek değildir en iyisini yapabilmek için.

Sahip kılabilmektir, emeğin ürettiğine, emeği üretene..

Bir ömrün sonunda;

Giydiğiniz en son elbiseye bakamadan daha, hayata gözlerinizi yumarken.

İpliğin son kez sarktığını görememektir kaput bezinin bir köşesinden sallandığını..

İğne iplik misali dikebildi isek kafamızın içindeki düşüncelerin yırtığını, söküğünü, bir sonra ki sefere kadar sağlam tutabilmekte önemlidir.

Söz içinde söz, Söz ola..

Sevgilerimle,

05 Eylül 2019

Güven Gürbüz

 

EMEKLİYE, EMEKLİYE….

EMEKLİYE, EMEKLİYE….

Rüzgar esmiyorsa eğer, yağmur çise bile atmıyor, doğa ananın kalbi küt, küt, atmıyorsa eğer.

Bırak dalında kalsın yaprak demiyorsa, neyleyim bahar seni, neyleyim çoraklığını, mevsimler senin olsun.

Nankörlük diz boyu, vefasızlık kader, İnsanlık sefalet, fakirlik dipte, hasret kitap sayfalarında kalmış ise.

Özlem bitmiş, ateşi sönmüş ise sevgi meşalesinin, neyleyim dostluk seni, neyleyim makamını, mevkini. Saraylar senin, köşkler senin olsun.

Kelimeler kopuk, kopuk, sözcükler düşük yapmış. Şiirler korkak, besteler titrek, güfteler tat vermiyorsa.

Kitaplar raflarına terk edilmiş, sayfalarını güveler yemiş eski kitaplar. Değer paraya eş değer. Duygular metalaşmış sa eğer.

Neyleyim edebiyat seni. Ömrüm yeter ise bekleyeyim. Tarihin gizli çığlıkları duyulur belki diye bekleyeyim.

Bir ömür geçer, har ile, gür ile..Hatıralar unutulur zaman ile, mekan ile..

Gidenler gitti, yeniler bizim ile, bu gün, bu gündür deyip, her gün başka sazlar ile aşk, meşk, dostlar kahvehanesinden yankılanır. Sokaklar daha loş, lambalar renkli, gecenin karanlığına aldırmadan sabahın gün ışıklarına uykulu gözler ile baksın..

Ey ömrüm..Sevdiklerime, gönlümün görünmez saraylarında makam verdim, mekan. Onlar oralarda, onlarsız da yaşayacaklar gözlerim dünyaya son kez bakana dek.

O’hayırsızları, O’vefasızları, kendilerine. Zalimleri ise hakka havale ettim. Hayırsız, vefasız; ettiğini kendine, Zalimlik yapanlarda yaradana elbet verecektir hesabını.

Sen memleketim; pınarlarından akan soğuk sular gibi çağladı gönlümüzde duygularımız, şiirlere doldu, kitaplara aktı belki ama, bir çağlayan olamadı.

Dağlarına, taşlarına, köyümüzün tozlu yolları misali anlatamadı vurdum duymazlara. Tozudukca tozudu, Şimşekler çaktı, seller aktı, yollar bozuldu, gidenler gördü de yollarını aşanlar, görmedi şehirler, görmedi kasabalar.. Bir yer var uzakta o köy bizim köyümüz diyenler. Ne gittiler, ne gördüler. Söyleyenleri de duymadılar..

Köy değildir sözdeki esas. Sözlerdir anlatamadıkları anlamak istemeyenlere.

Köy; unutulanlardır, Köy; bir köşede kaderine ter edilmişler, Köy; anlaşılamamışlar, Köy anlaşılmak istenmeyenler. Köy; Hakkı, hukuku, hiçe sayılmış, savunanı kalmamışlar…

Ben yoruldum hayat diyor şarkının sözleri, gelme üstüme..Söz söyleyen çok olur, söz üstüne. Önemli olan derman olmaktır sözün üstüne..Bahar’ı bahar, çiçekleri dallarında açtıran, susuz bırakmadan en küçük otu, çiğnemeden geçmektir yol üzerinde, karıncayı dahi ezmeden..

Emekli olmak böyleymiş işte…

Emekliye, emekliye, duygularla dolu çıkmak zirveye. Oradan baktığımızda uçsuz, bucaksız yaylaya..

Kuşların sesi daha iyi duyulur, rüzgarın anlattığı hayat öyküsünü anlamaktır kendi kendine..

Sevgi pınarından sevgilerle..
14 Temmuz 2019 Ankara

Güven Gürbüz

BİZİM BAYRAMLARIMIZ

BİZİM BAYRAMLARIMIZ

Yaradanımızın yüceliğidir bizim bayramlarımız.

Nefsin, irade ile bir olup tattığı açlığın, uykusuzluk ile yoğrulup, insanlık faziletinin duygularımıza neşrettiği, mübarek ramazan ayının sonunda;

Bayram sevincine büründüğü, bir büyük hazinedir bizim bayramımız.

Nice gönüller bir olup, yardımlaşmanın, dayanışmanın, birliğin, beraberliğin, inanç sistemimizin bütünlüğüdür bizim bayramlarımız.

Daha çok kaynaşma, yakınlaşma, hatırlanma, uzakları yakın eden, gönüllerdeki sevgilere akın eden, aramızda olmayan ebediyete intikal edenlerin kabirlerinin ziyaret ve dualarımızla yüce rabbimizden niyazlarımızdır rahmet ve şefaat..

Bir bayramdan, bir bayrama;

Kimimizi alırken yaradanımız yanına, yeni doğanlarla nice yuvaları şenlendirirken,

geçmişten geleceğe köprü kurup, üzerinden geçtiğimiz uçuşan yılların yaşamımızdaki bıraktığı izlerin içerisinden sıyrılıp;

Nice bayramlara daha umut ve neşe ile kavuşabilmenin hazzını ruhumuza işleten bizim bayramlarımız.

Hayırlıyı, hayırsızı, vefalıyı, vefasızı, eleğin tellerinden süze süze geçirdiğimiz,

çuvalın dibine baktığımızda bir küçük delikten bile ne kadar boşa akan hayat tanelerinin birer,birer yok olduğunu anladığımız,

Ramazan ayı;kendi kendimizin mizan cetvelini çıkardığımız, ruhumuzun muhasebesidir.

Kebir defterimizde ahiretde hanemize yazılacak sevaplarımızın bol olması, Günahlarımızn silinip,
af ile rabbimize yönelişimizin mübarek ayın sonunda İnsanlığın faziletini daha çok hissettiren,
maneviyat dünyamızın en büyük hazzıdır bizim bayramlarımız..

Nice mübarek bayramlara daha kavuşmayı yüce rabbimiz nasip etsin, sevdiklerimizle beraber, hep birlikte.

Bu bayramda aramızda olmayan, ebediyete intikal eden sevdiklerimiz için okuduğumuz duaları, rabbimiz ruhlarına vasıl eylesin.

Bayramınız mübarek olsun.

03 Haziran 2019

Güven Gürbüz

UMUTLARIMIZ BOL OLSUN

UMUTLARIMIZ BOL OLSUN

İçimizdeki hayattır umut;

Bittiğinde geceleyin ay ışığına,

Çoğaldığında şafak vakti doğan güneşe sarılır.

Bazen çok serindir, bazen ısıtır içini.

Ne çok serinlediğinde üşütmek,

Ne çok ısındığında yanıp, kavrulmak.

Umudun olmadığında ne Azim azmeder, Ne çaba gayreti paylaşır.

Sebat etmekle başlar yine her şey sil baştan.

Yıllara meydan okumaya yetmesede ömür,

Yinede ne demiş alim; “Umut fakirin ekmeğidir.”

Onunla doyup, onunla tutunmaktır hayata.

Umutlarımız her zaman bol olsun..”

19 Nisan 2019

  • Güven Gürbüz –

YENİ YILINIZI KUTLUYORUM..NİCE MUTLU YILLARA.

“YENİ YILINIZI KUTLUYORUM..NİCE MUTLU YILLARA.”

Eskiyen yıllara, yeni eski yıllar daha eklerken,

hep yenilerden umut, hep yenilerden beklentiler,

hep yenilerden daha iyisi…

Beklentileri bitmeyen,

bittiğinde hayatında anlamını bulamadığı,

sayılı günlerden oluşan, paket, paket, yıllar kapımızı çalar..

Hep güleryüzle karşılarız, sonraları bilinmezlerle..

Uğurlarken soğuk kış gecesinde, kimi zaman sitem, kimi zamanda

“..Ne zamandı, terkettin beni hey gidi uçuşan yıllar.. ” der, tebessüm ederiz..

Her yeni yılda büyüyen hayallerimizin aslında var olduğunu,

onu yaşayabilmek için düşüncelerimize daha ne kadar aydınlık katabilirize yanıt bulmamızda gerekiyor..

Düşüncelerimizin, usumuzda devrim yaptığı, negatif düşünceleri silip attığı,

Doğru bildiğimiz yanlışlarında olabileceğinin idraki ile yaşamın kıyısından aydınlığı görebilen,

Aydınlık yarınlara doğru hızla koşan tüm yeni yıllara doğru..

Hoş geldin Yeni Yıl..

Tüm yeni yıllara örnek ol..

Güven Gürbüz

31.12.2017 – Şebinkarahisar / Ankara