Doğayla yolculuk

Gözü yaşlı havanın, toprak yaş, çamur.
Dermanı kalmamış dizler, tez yorulur.
Küme, küme, siyah bulutlar, yol alır.
Zamana yenik düşmüş düşler, ne arar?

Sessiz, sakin, yollar, uzadıkça uzar.
Düşündükçe düşün, gözlerin hep dalar.
Uzun havalar çalmakta, sıra dağlar.
Hatırlatır hep, bildiğimiz dostluklar.

Mahsun ağaçlar dan, uçuşan yapraklar.
Hüzün dolu, gözlerin den akan yaşlar.
Kondukça konan kuşlar, aynı şarkılar.
Dinledikçe dinle, zaman da yolcular.

Sahil de dalgalar, ne oyunlar oynar.
Güzel anılar, zihnin de canlanırlar.
Dalga geçerler, su yüzün de balıklar.
Bağırdıkça bağır, duymaz o’kulaklar.

Güven der; iç içe, doğa ve insanlar.
Eninde, sonunda, hep kucaklaşırlar.
Doğayla dost olanlar, dostu bulurlar.
Saf, temiz, arı, duygular, doğadalar.

30 Mart 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara