BABALAR GÜNÜ

BABALAR GÜNÜ

Bir burukluktur yokluğunda, ısırgan otunun dağladığı parmak uçlarının iğnelenmesi misali bir an yerinden sıçratan.

Durgunlaşmaktır, maziden kalan acı, tatlı, hatıraların gizli çığlıkları kulaklarda bir an çınlayan.

“Babalar günüymüş, tüketim çılgınlığı”. “ Hediyemi, o da neymiş, Her gün babalar günüdür”, “Çok inandım, çok inandım..”  her yerde farklı sesler..

Güzeldir hatırlanmak. Yüreğinde kaybolmaya yüz tutmuş küllerin içinden karanlıkta seçilebilen ışık tanecikleri gibi, gör görmek istersen çoktur sebepler.

Dünyaya gelen yeni nesiller. Baba olarak hayata bir başkadır gülümsemek.

 Atadır ..Toprağın bir ucundan, bir ucuna uzanan kök sarmaşık gibi sımsıcak duyguların beyinde yarattığı fırtınalar sonrası, ılgıt, ılgıt esen bahar yeli gibi..

Kaşların inceden dokunuşudur kağıdın üzerine damla , damla mürekkep oluşu, şiire dönüşüp anlam ifade etmesi, Düşüncelerin aydınlığı  işaret etmesi, iyiye, doğruya, dürüstlüğe, ahlaka, edebe, hayaya davet edişi.  Babalık yapmak, cesur ve mertçe dimdik, dosdoğru, eğilmeden, bükülmeden belin. Babalık zanaatı, atadan miras, özüne, sözüne sadık, geleceğe miras yeni nesiller yetiştirmek.

Bir koca yüreğe sahip olmaktır. Bir Koca dağ gibi, eteklerinde bir ulu çınar, gölgesinde sep serin, uzan, uzana bildiğin kadar, çayır, çimen, daha yeşildir şimdi.

Sakın eğrilmesin kaşların. Hep gülsün yüzün, Hayat bir o kadarda sert olsada, kar yağsada eteklerine, buz tutsada elin ayağın..

Sakın donma, üşüme, acım deme, bir o kadarda susuz..

Sen babasın biliyorum. Annelerin göz yaşları hep dışarı akarmış, Ya babaların ki..? Bırak aksın akabildiği kadar hep içeri, kimseler görmesin sakın ha, kimseler duymasın..Sen bil yeter..Saçlarına düşen akları kestir berbere, boya sürme doğal kalsın, bıyıklarını hepten yok etme azucuk ucundan yeter, bırak öyle kalsın. Sen babasın..

Emri vaki olurda bir gün göçersen yalan dünyadan, dedelerinin, atalarının yanına gidiyorsun yabancı değil, nasıl olsa bir gün her yeni bir eski olup, bir araya gelecek.

Mutlu ol. Korkma yokluğunda güçsüz mü kalırım diye.

Sende bir baba olacaksın. Belki şimdi değil ama  bir gün elbet anlayacaksın.

Ey evlat!.. dur öyle..Babalar günüymüş..Doğrudur..

Yine doğru olan yüreğinde taşıdığındır..

Bir Fatiha yokluğunda en büyük hediyedir..Çarık, çorap, mintan, mendil..sağlam kalmaz yürekte taşıdığın kadar..

Hatırlanmamaktan değil,  ebedi  unutulmaktan olur içindeki sızı.

O’sızı değildir aslında, bilip bilmemekten geçer anlamsızlığı.

Öyle anlamlar ver ki içindeki zihin defterine yazılanların mürekkebi silinmez olsun.

Vefayı, vefasıza, cefayı, sefaya hatırlatsın.

Gün gelir bahar olur, gün gelir kar yağar..

Hepsi hayat yolunda masal kalır..

Hatırlanan en güzel anılar yaşanan mutlu anlar..

Gülümsemeyi, gülümsetmeyi, kattıysan hayatına değer, O’nun kıymetini bil yeter..

Babalar günü kutlu olsun..  

Güven Gürbüz

14 Haziran 2019 Ankara

SÖNÜK YILDIZLAR

SÖNÜK YILDIZLAR

“Geceleyin gökyüzünü aydınlatan milyonlarca yıldız.Her birinin bir diğerinden farkı yok gibidir.Yeryüzüne göz kırpar, bir yanar, bir sönerler. Aralarında sönük kalanlar ise çoook uzaklarda oldukları düşünülürler, oysaki onlar daha yakındadırlar, bilmezler ki onlar sönük yıldızlardır.

Akşamın karanlığı çökmeden daha, bir hüzün kaplasada içimizi, giden ömürden gidiyor, gelen sondan bir önceki. Hoş şatafat, narin davet, yeme, içme, gülme, çalgı, çengi, hayatın içinden sessizce sıyrılan duygu dünyasının ey muhteşem parlak yıldızları. Sizlerinde parladığı, parlayacağı, bir ömrün kaldrım taşları kadar sayılı değilmi..?

Yaşamın içinde kıyıda, köşede kalmış, parlaklığı fark edilmemiş nice yıldızlarımız yok mu..?

Hayatın cefasını çekmiş, her gün sinesinde bir çok başarıları ortaya dökmüş, ne hikmetse işine gelmemiş, birileri hep diplere itmiş, uzayın karanlığında kaybolup yitmiş, nice sönük yıldızlar misali..

Çıkara menfaate odaklı yaşam standartlarının zirvesinde umuda bekçilik yapan Parlak yıldızlar, İnanç sistemimizin içinde var olan temel odaklılık hususları iyi incelediğimizde, paylaşım kadar sahiplenme yetisinede sahip olmayı bilememiş, ne yazıkki fark etmeden kaybolan sönük yıldızları, cebinizde bozuk para gibi tüketmişsiniz..

Gökyüzü sizin olsun, varlık, variyet, bitmeyen hırslarınızla dolu servetiniz..Parlayın gökyüzünde alkışlayın her gün biri bir diğerinizi..Unutmayın ki ne istedi iseniz dünyadan, o’nu verecektir size yaratan, unutmamalı ki; ebedi istirahatgahınızdan ne umduğunuz, ne istediğinizdir önemli olan.

Ey sönük yıldızlar, bizlerde neden bu kadar parlak değiliz diye üzülmeyin. Sizlerinde parlayacağı gökyüzünüde yaratan tek tir. Önemli olan ne istediğnizdir.

Yıldızınız parlak, Sönük yıldızlar da aklınızda olsun. Çünkü her yeşeren doğada, yeşerdiği yerde biter. Yıldızlarda parlar ama gündüz olunca kaybolurlar..

Sevgi ve muhabetle..

18.05.2019

Güven Gürbüz

İNCE BAKIŞ

İNCE BAKIŞ

İnce bir bakıştır gözlerimizdeki ışığın parıltısı.
Anlatmak istedikleri o kadar çoktur ki;
Velakin sadece ince bir bakıştır.İnce bir bakış olarak kalacaktır. Söze çevirecek bir icat geliştirilmemiş şu ana kadar.
Aydınlattığı kadarıyla aydınlıktır, Aydınlandığı kadar görür.
Bazende hiç görmez. Boğar karşısındakini karanlığın kör kuyusuna.
Çıkart çıkartabilirsen.

Kalbinin ruhundaki derinliklere kadar iner.
Orada yaşayan yaşamın içindekilerle bir hengamedir gider yaşam.
Oradan sıyrılır yansır yüzümüze çoğu zaman.
Kelimeler anlatmaya yetmediği için veya suskunluğun derin çığlığı gibidir. Boğar çoğu zaman nefes almak ne mümkün.

Işıklar dünyasından gelmiş gibidir. Rengarenk doğanın sıcaklığını yaşatır sımsıcak.
Ümit verir, sevgi aşılar, ışıl ışıl olur bir anda fikirler gün ışığına çıkar.
Bakışların ince derinliğinde çok şeyler anlatır.
Anlayan anladığı ile kalır, anlamayan yine aynı, mahsun, mahsun, eğrilir kaşları, manasızca çevrilir ne tarafa baktığını bilmeden başı.

Döner dünya gibi döner, hayat bir ömür ile yoğrulur gider.
Geriye ince bir bakış kalır.
Anlayanları ile yaşar ömrü vadettiği yere kadar.

Ne demiş şair; “Hayat dediğin durak, durak. Bir gün düşüp, bir gün kalkarak. Kaçırınca treni, Bir de Ah…. çekerek..(G.G)”

İnce bakışlı, hoş sözlerle,

Yarınlarınız hep güzel olsun.

28 Nisan 2019 Ankara
Güven Gürbüz

UMUTLARIMIZ BOL OLSUN

UMUTLARIMIZ BOL OLSUN

İçimizdeki hayattır umut;

Bittiğinde geceleyin ay ışığına,

Çoğaldığında şafak vakti doğan güneşe sarılır.

Bazen çok serindir, bazen ısıtır içini.

Ne çok serinlediğinde üşütmek,

Ne çok ısındığında yanıp, kavrulmak.

Umudun olmadığında ne Azim azmeder, Ne çaba gayreti paylaşır.

Sebat etmekle başlar yine her şey sil baştan.

Yıllara meydan okumaya yetmesede ömür,

Yinede ne demiş alim; “Umut fakirin ekmeğidir.”

Onunla doyup, onunla tutunmaktır hayata.

Umutlarımız her zaman bol olsun..”

19 Nisan 2019

  • Güven Gürbüz –

Bizim gençliğimiz..

Bizim gençliğimiz..

Yokluğu yok sayan, var ile mutlu kalanlar.
Umutları hayaller arasına katanlar.
Bulduğunuda, paylaşmasınıda, bilenler.
Bir dağın yamacından fışkıran çağlayandı..

Bizim gençliğimiz.

Mum ışığında, kalemi deftere sevdiren.
Kardan beyaz sözler ile nağmeler dizdiren.
Vefasızlara dem vurup, vefayı gösteren,
Geceleyin gökyüzünü aydınlatan ay’dı.

Bizim gençliğimiz..

Bilinci, cehalete değişmeyen alimdi.
Aklı, ilim ile birleştiren düşünendi.
Yozları, bağnazı bilen, çağdaşlık diyendi.
Şafak vakti aydınlığı doğuran Güneşdi..

Bizim gençliğimiz..

Hak bildiği yolda yalnız giden bir şairdi.
“Gidemediğin yer senin değildir” diyendi.
Umudu satmaz, akıl acizine kanmazdı.
Derya deniz hep biriz diyen, dev dalgalardı.

Bizim gençliğimiz..

Ömrü çabuk biten, bizim büyüklerimizdi.
Ne sitem, ne matem, içimizde sırrımızdı.
Dilimize tiken, çiğneyip yuttuğumuzdu.
Çorakta, papatya gibi açanlarımızdı.

Bizim gençliğimiz..

Elveda demem, yüreğimde inci tanemdi.
Hüznümde vah çekmem, iyi ki sendin diyendi.
Umutlar yaşasın, ben öleyim diyenlerdi.
Karatoprağa yeşillik.,.Unutulanlardı.

Bizim gençliğimiz.

05 Temmuz 2018

Ankara – Şebinkarahisar