Önce insan

Önce insan

Birlikte yeşerir, hayallerin ötesi.
Gönül bahçesini aşar, sevdim sevesi.
Çaba, gayret, emek, derse kalbinin sesi.
Sevgi, saygı, mutluluk, yaşamın gayesi.

Gün ağarınca, seher vakti uyanması.
Çifti, çubuğu, kara öküz, bak mazisi.
Geriye kalan, kara sabanın gölgesi.
Sürülen toprak, tarla olur, ekilesi.

Duyulur fabrika dan gelen düdük sesi.
Kara duman kaplar, bulutların arası.
Sararmış beti benzi, tutulmuş ensesi.
Paydos der, yorgun, argın, emekçinin sesi.

Onsuz olmaz, sermayedir her işin başı.
Emekçinin gücüyle olur yükselişi.
Çalıştıran patron, çalışanı işçisi.
Adil olsun, milli gelirin dağılışı.

Güven der; Sosyal adaleti sağlamalı.
Hak’kı hak’tan bilmeli, Hak’a yönelmeli.
Çağ değişti, işler ayrıştı, ne bilmeli?
‘Önce insan’ deyip, haklar gözetilmeli.

03 Nisan 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

Doğayla yolculuk

Doğayla yolculuk

Gözü yaşlı havanın, toprak yaş, çamur.
Dermanı kalmamış dizler, tez yorulur.
Küme, küme, siyah bulutlar, yol alır.
Zamana yenik düşmüş düşler, ne arar?

Sessiz, sakin, yollar, uzadıkça uzar.
Düşündükçe düşün, gözlerin hep dalar.
Uzun havalar çalmakta, sıra dağlar.
Hatırlatır hep, bildiğimiz dostluklar.

Mahsun ağaçlar dan, uçuşan yapraklar.
Hüzün dolu, gözlerin den akan yaşlar.
Kondukça konan kuşlar, aynı şarkılar.
Dinledikçe dinle, zaman da yolcular.

Sahil de dalgalar, ne oyunlar oynar.
Güzel anılar, zihnin de canlanırlar.
Dalga geçerler, su yüzün de balıklar.
Bağırdıkça bağır, duymaz o’kulaklar.

Güven der; iç içe, doğa ve insanlar.
Eninde, sonunda, hep kucaklaşırlar.
Doğayla dost olanlar, dostu bulurlar.
Saf, temiz, arı, duygular, doğadalar.

30 Mart 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

Hallerinden haller

HALLLERİNDEN HALLER

Almış başını gidiyor, dağlar da çoban.
Meleşir koyunlar, kuzular, dört bir yandan.
Gök kararır, gözler bulanır, gelir o’ an.
Yürek, parça, parça, kaplar içini hüsran.

Namlı dağlar, nam salar, nice uzaklardan.
Çığ düşer yollara, gece karanlığından.
Odun ateşine bakıp gözleri dalan.
Hangi dağ da kurt ölmüş, varmı, gören, soran?

Başını sudan çıkarmış, aynalı sazan.
Boş tekne, haber yok der, yaşlı balıkçıdan.
Merak sarar, kafa yorar, alır feveran.
Bakma, yıkıldı perdeler, eylendi viran.

İçinde bir garip, iniler, hasta yatan.
El açar, yalvarır, yardım et der, yaratan.
Akar, İnce bir sızıdır, sızdıkça sızan.
Çatısız evlere benziyor, damı akan.

Güven der; zordan zorlar var, hangi asırdan?
Çıkar gelir karşına, hiç ummadığından.
Allı, pullu, geçmez deme, geçer bu devran.
Yazacak yine, nice hikayeler, zaman.

21 Mart 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

Şehrin sokaklarında

Şehrin sokaklarında

Gün ışığına hasret kalmışsa evler.
Solar, birer, birer, açmaz o’ çiçekler.
Yoksa yanacak odunu, soba neyler?
Şehrin sokakların da, yoksun o’ günler.

İsli duman, sararsa bacalarını.
Anlat, maziden kalan anılarını.
Göster, kenar da kalan yaşlılarını.
Şehrin sokakların da, göz yaşlarını.

Her gün süpürülür evlerin önleri.
Balkonları süsler, saksı çiçekleri.
Pür telaşlı, uçuşuyor arıları.
Şehrin sokakların da, vızıltıları.

Kim tanımaz ki, ah bu ahşap evleri.
Bastonuyla el sallıyor birileri.
Kanatlanıp uçmuş, kimbilir kimleri.
Şehrin sokaklarında tek ümitleri.

Güven der; Ne kadar da masum şu evler.
Kireç badanalı, içten kepenkliler.
Gündüz açılırlar, gece kapanırlar.
Şehrin sokakların da selamlaşırlar.

12 mart 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

Dünya düzeni

DÜNYA DÜZENİ

Güçlü güçsüze olursa hükümran, el aman.
Basma bam teline heman, kıyamettir kopan.
Ne nizam kaldı, ne intizam, bozuldu mizan.
Tartmıyor terazi, her biri, birine fizan.

Her ne kaldıysa, bölünüpte parçalanmayan.
Kırıp dökülenler, uçtan uca, feryat figan.
Dünya kuruluyor, bak her gün, sil baştan, inan.
Aranıyor şiraze, her birine, bir uyan.

Devleşen develer var, Dünya niye küçüldü?
Yeşerecek çöller sayar, rüya da kayboldu.
Gücüne güç katanlar, bulutlara saklandı.
Kandırıyor farazi, ateş, düşene yandı.

Yüzüne su serpiyor, yalancıktan, yar, yaren.
Uyanıyor uykudan, uyumaktan yorulan.
Güneş batıyor ufuktan, akşam geldi çoktan.
İnanmıyor marazi, ‘sarın filmi’ der baştan.

Güven der; ne anlattık? bilen var, bilmeyene.
Bilen söylesin, halden, hale, hallicesine.
Zamane hikayesi, türlü, türlücesine.
Sahi, inanda, inanma dünya düzenine.

02 mart 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara