Anlamak

Anlamakla başlar, atılacak adımlar.
Adımlar atıldıkça, anlam kazanırlar.
Anlamla oluşur, yeni, yeni, kavramlar.
Kavramlar, kati, anlamakla, kavranırlar.

Anlamadığını, anlamakta bir anlam.
Anlamayı anlamlaştıran, doğal yaşam.
Anlaşılan, bilmek gerektiği, yol, yordam.
Anlamı anlam yapansa, anlayan adam.

Yalnış anlaşılmalardır kutuplaşmalar.
Anlamayanlardır, bilmeden anlatanlar.
Anlamadan, hatalara da yol açarlar.
Anlamlar, anlaşıldıkça anlaşılırlar.

Anlaşılır olmak, anlamanın yarısı.
Geriye kalan, araştırıp, öğrenmesi.
Anlama, anlam katmak ise, başarısı.
Yarım, yamalak, bakıp, bulunmaz ortası.

Güven der; Sorunlara çözümdür anlamak.
Anlamakla, iletişimde çağ atlamak.
Anlam kazanır, çözümlere odaklanmak.
İşin sırrı, anlayarak, iyi anlatmak.

05 Haziran 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

Gönül dostu görür

Gönül gönüle karşıdır, o’nu işitir.
O’gönüldür’ki severse, yanar, tutuşur.
Bir bağ, bir bahçe, için de neler yetişir?
Yetiştiren bilir, o’da gönül işidir.

Bağda gülü, gülüstanı, koklar, uzanır.
Uzanır, bilmezse, göze tiken saplanır.
Bir dağ, bir tepe. Yüksekten neler gözlenir?
Görür, koklar, sis sarar, eteğini kaplar.

Sevgi dalda, çiçeği sevda, eli darda.
Bahtına küser, yola düşer, her nerede?
Çare arar, kimleri sorar? gurbet elde.
Ayak yürür, hasret büyür, dizleri yerde.

Kadrini bilir mi çekmeyen her kimlerin?
Yaşayan görür, var sebebi, her hikmetin.
Gözünde değerin olur mu hiç ellerin?
Varsa sende eğer, ver,’doysun’de gözlerin.

Güven der; Bağ, bostan, gezdik, görmedik doyan.
Ne sözler verdiler de, hepsi yalan, dolan.
Ne mani yazdıkta, gönülleri okşayan.
Boşuna arama, dosttan yana anlayan.

04 Haziran 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

MEĞERSEM

Bir varmış, bir yokmuş, bir kendini beğenmiş.
Tuttuğunun, altını, üstüne getirmiş.
Meğersem bilemediği, geleceğiymiş.
Masal bu ya, kaf dağının tepesindeymiş.

Bir varmış, bir yokmuş, çokca umursamazmış.
Bakmadan geçer, görmez, koşar, uçarıymış.
Meğersem bilemediği, ateşe dalmış.
Masal bu ya, yanmış, tutuşmuş, külü kalmış.

Bir varmış, bir yokmuş, hep dünyayı gezermiş.
Zevki sefa eder, dert ve keder kalmazmış.
Meğersem bilemediği, yakınındaymış.
Masal bu ya, kendi, kendisini tüketmiş.

Bir varmış, bir yokmuş, hep tepeden bakarmış.
Pire den berber, deveden tellal, ararmış.
Meğersem bilemediği, şansı kalmamış.
Masal bu ya, deve kalk, pire uç, uyanmış.

Güven der; Dünya hanı bir masal, bak, tanı.
Mihnetsiz, el, ele açar mı kapısını?
Meğersem bilemediği can, tanır canı.
Masal bu ya, üşüyen bulur hırkasını.

31 Mayıs 2025
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar – Ankara

Kanma

İçi boş, dışı hoş, oyalanma, sende koş.
Çal oyna, gül oyna, gerisine meydan boş.
Çalgısı, çengisi, sazlısı, sözlüsü, hoş.
Akşama sabah der, geceden kalma sarhoş.

Yol üstünde durma, bulunur bir bahane.
Gelen geçer sorar, düşme sakın diline.
Her yer de bulunur, kahvehane, çayhane.
Anlatma derdini, her önüne gelene.

Yalnış anlar, doğru beller. Ne bilsin eller?
Odun yanar, ateş çıkar, dumandır tüter.
Ne yaz kalır, ne kış biter, Yaş olur akar.
Yanılma sakın, ummadığın taş, baş yarar.

Kanat çırpar, uçar, bir yerler den bir yere.
Öğüt veren, öğün vermez, kanma ellere.
Göçmen kuştur, bulur, uçar sıcak illere.
Konunca anlarsın, gül diye tikenlere.

Güven der: Su katılır mı hiç pişmiş aşa?
Dediler; ‘Neydelim ocakta pişmemişe?’
İlim, irfan, görmeden, olurmu hiç paşa?
Baktılar, kimin hallerine, kimler şaşa.

24 Mayıs 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara

Zikreyle yaratanı

İyi düşün önce; “İnsanlar ne der?’demeden.
Dert edinirsin beyhude, kendine, kendinden.
Ol, mevlanın ne diyeceğini dert edinen.
Zikreyle yaratanı, yoktan o dur yaratan.

Şükür ile anmaktır gayesi gönüllerin.
Mümkünatı yoktur, alıkoyabilmelerin.
Gelip geçicidir, kanma, dünya nimetlerin.
Yaratanla ömür sürmek, zikr-i zaman, zemin.

Anmak yüce yaratanı, en ulvi ibadet.
Huzura eren, Allah adı, anmakla rahat.
Zikir ile müstakildir, huşuyla ibadet.
İbadetlerin temeli, yaratanı zikret.

Kalpleri dirilten zikir, hayatın iksiri.
Anılır Allah adı, ürpertir müminleri.
İslam ın sütunudur, gönüllerin süruru.
Namazın ana hedefidir, terk etme zikri.

Güven der: ebediyete açılan tek liman.
Namaz, niyaz, zikir, arz, dualarda yaratan.
Zikreyleriz, her nefes bir an, çare mevladan.
Vesilesidir anılmanın zikir, her bir an.

20 Mayıs 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara