HALLLERİNDEN HALLER

Almış başını gidiyor, dağlar da çoban.
Meleşir koyunlar, kuzular, dört bir yandan.
Gök kararır, gözler bulanır, gelir o’ an.
Yürek, parça, parça, kaplar içini hüsran.

Namlı dağlar, nam salar, nice uzaklardan.
Çığ düşer yollara, gece karanlığından.
Odun ateşine bakıp gözleri dalan.
Hangi dağ da kurt ölmüş, varmı, gören, soran?

Başını sudan çıkarmış, aynalı sazan.
Boş tekne, haber yok der, yaşlı balıkçıdan.
Merak sarar, kafa yorar, alır feveran.
Bakma, yıkıldı perdeler, eylendi viran.

İçinde bir garip, iniler, hasta yatan.
El açar, yalvarır, yardım et der, yaratan.
Akar, İnce bir sızıdır, sızdıkça sızan.
Çatısız evlere benziyor, damı akan.

Güven der; zordan zorlar var, hangi asırdan?
Çıkar gelir karşına, hiç ummadığından.
Allı, pullu, geçmez deme, geçer bu devran.
Yazacak yine, nice hikayeler, zaman.

21 Mart 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara