BUĞDAY TANEciği..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BUĞDAY TANEciği..

Bozkırın ortasında bir buğday taneciği.
Rüzgara nisbet, tutunmakta bir sapa.
Bir karıncanın önüne düşmek,
ya da,toprağa karışmak arasında…

Gökten yağan rahmet ile karışırken çamurların arasında,
Kim derdi ki;
seninde seneye başaklar dolu bir dal olacağını..
Ve senden yeni senler le, yüzlerce, binlerce, buğdayın,
çuvallar dolusu olup, canlıların midesine düşeceğini..

Çırpınıp duran serçenin kursağında,
yada bir karınca yuvasında,
ne fark ederdi ki, sen bir buğday taneciği..

Harman zamanı tarlalarda buğday tanecikleri.
Sizin kıymetinizi aç kalınca anlayacaklar vardı ya hani..?
Onlar çoktaaan kurmuşlar saatlerini..

Senden, senler olmuyormuş beee…
Çoook uzaklardan getirtmişler senler den..
O kadar çok ki, senden daha ucuza ederleri..

Ama senin yerin başkadır be buğday taneciği..

Sen bizim memleketin buğday taneciğisin…

Güven Gürbüz / Şebinkarahisar
02.03.2017

YAŞLANDIK MI NE…?

 

 

 

 

 

 

 

YAŞLANDIK MI NE…?

Yıllara verdi kendini esti rüzgar.
Dağ,taş,ova,dere,tepe,ırmak, nehir.
Sildi, süpürdü, mazi oldu anılar.
“Aldımya seni senden” derde kim anlar?

Gelmez geriye,bekleme hiç boşuna.
Son kez el salla uçan gurbet kuşuna.
Her insanın gurbeti kendi içine.
“Ya döner,ya dönmez dost”derde kime ne?

Yetimliğini vurma sakın yüzüne.
Kalmaz bu devran elbet, döner tersine.
Sende anlarsın kalınca tek başına.
Erir giderde,karışır gözyaşına.

Çileden çile,candan can olur tende.
Gönülde yaşarda,terk eder bir günde.
Anlar elbet yaş kemale erdiğinde.
“Nerede?” derde,bulamaz en derinde.

Bir hikaye idi,sayfası kalmadı.
Yazarı kim idi,kimse bilemedi.
Dediler “İnsanoğlu,O’bir hiç idi.”
“Şurada yatar bak,karatoprak oldu.”

Güven der, sözlerden söz ola biline.
Sözlerden kitaplar olupta okuna.
Kalpten kalbe giden yollarda görüne.
Irmaklar misali coştukca coşana.

08 Şubat 2017 Çarşamba saat: 17.10

Güven Gürbüz
Şebinkarahisar

NE VAKİTTİ TERKETTİN BENİ GENÇLİĞİM..

NE VAKİTTİ TERKETTİN BENİ GENÇLİĞİM..

gvngrbz

 

 

 

 

 

 

 

Çökerken sahile, düşlerinin gölgesi. 

Bir çığ gibi iner, yüreğine sancısı.

Şafak vaktini beklerdi, ılık  nefesi.

Camlarda da kalmaz, uçardı da buğusu..

Ne vakitti bilmem ki, terkettin gençliğim?

 

Saatler durduğunda, hep o masum yüzler..

Aynalardan bakarda, içten içe güler..

Rengarenkti, tatlı ve baldan kaymak sözler.

Mürekkebinide hiç beğenmez olurlar.

Ne vakitti bil bakalım, haydi gençliğim?

 

Çok aradım seni, bulamadım yanımda.

Çarpar dururmuşsunda bak, sol tarafımda.

Kalınca anladım, bir gün de yarı yolda.

Bir ihtiyar tutmuş, birde, kolum kolunda.

Ne vakitti terkettin sen, beni gençliğim?

 

Çırpındın durdun, kanadında dünden yorgun.

Rüzgar esmez oldu. Ağaçlar neden süzgün?

Saçlarına kar yağmış, ihtiyarmı oldun?

Hayırsız insanları da, bir de dost bildin.

Ne vakitti unuttum, ben seni gençliğim?

 

Kapladı gökyüzünü, kapkara bir bulut.

Bekledin durdun, yağmadı bir türlü rahmet.

Güven der, Gençlikte bilinmez kadir kıymet.

Ne yapsın, bulamayınca seni selamet.

Gel sarıl boynumada, hakkını helal et.

 

07 Aralık 2016 – Ankara –

Güven GÜRBÜZ – Şebinkarahisar

Bu ne zamandır bu, sorma bu ne zaman.

Bu ne zamandır bu, sorma bu ne zaman..

gvngrbz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kimini ağa yaptınız, kimini bey.
Fakire kapı önü, zengine saray.
Ha babam, ye babam, yokmu soran. Be hey..
Bu ne zamandır bu, sorma bu ne zaman.

Anasını beğenmez oldu körpe tay.
Kurt kocadı, tazıları aldı alay.
Tutmaz oldu tas,tava,tencere, kalay.
Bu ne zamandır bu, sorma bu ne zaman.

Kimine çile düşer, çekerde, çeker.
Kimine dayı düşer, yaşarda, yaşar.
Bilmezki yaradanın imtihanı var.
Bu ne zamandır bu, sorma bu ne zaman.

Akrebe benzemesin, zalım akraba.
Satmış özünü, bulmuş mal, mülk, maraba.
Sıfatıda değişmiş, tanımadı  galiba.
Bu ne zamandır bu, sorma bu ne zaman.

Yaş erdi kemale, daldı bir hayale.
Karabulutlar çökmüş, o hoş cemale.
Tükenmiş makamı, düşmüş dilden, dile.
Bu ne zamandır bu, sorma bu ne zaman.

Adam olmaz, hatır bilmez, bu nasıl huy.
Aç kulağın aç, sen, sen olda, gelde duy.
Ok fırladı yerinden gardaş, koptu yay.
Bu ne zamandır bu, sorma bu ne zaman.

Güven’der gidelim gönül yaylasına.
Bir selam verelim dostlar meclisine.
Bu gün sağız, yarın ömrün neresine.
Bu ne zamandır bu, sorma bu ne zaman.

Güven Gürbüz
26 Ağustos 2016 saat 20:40
Şebin Medya

Tarih On beş Temmuz..

Tarih On beş Temmuz..

Kara  kalemdi yazdı.Tarih On beş Temmuz.

Vurulur da yıkılmaz, bu bizim ülkemiz.

İşlemez kurşun, eğilmez asla başımız..

Tarihten gelir adımız. Biz Türkiyeyiz…

* * * * * *

Ecdadın ruhu canlandı, sardı cihanı.

Kalktı ayağa, gör dedi hain isyanı…

Bayrağım canlandı, sardı nice bedeni.

Toprağa düştü şehit, vermedi vatanı.

*  * * * *

Sil gözlerini ağlama sen yavrucuğum..

Geleceği senin ellerinde  vatanın.

Deryalara sığmaz, senin o engin ufkun..

Aydın ol. Aydınlığın güneş gibi doğsun..

*  * * *

Karanlıktan gelen, karanlığa gömülür.

Yıkılır köhne düşünce, Oyun bozulur.

Vatan verilmez. Uğrunda şehit olunur.

İnmez bayrak yere, her yerde dalgalanır.

*  * *
Tüm dünya bilir. Büyüktür asaletimiz.

İman dolu, çelik gibi sağlam göğsümüz.

Ne savrulur, ne devrilir, ne yıkılırız.

Her zaman vatanın yılmaz bekçileriyiz..

*  *
Tek milletiz, tek bayrak, tektir vatanımız.

Her şey vatan için. Her türk asker doğarız.

Kanımızdan alır rengini bayrağımız.

Bu yurdun üstünde ebedi varlığımız.

22. Temmuz 2016

Güven Gürbüz