Türkiye Cumhuriyeti 1923 yılında kurulduğu günden bu güne kadar varlığını demokratik mücadele içerisinde çağdaş ve özgürlükçü karakterini kaybetmeden sürdürmektedir.

 Bu mücadele önüne çıkan engelleri aşma kabiliyetine haiz halkın iradesi ile ebediyete kadar süreceği aşikardır. Yeterki İnsani değerleri öne çıkaran, İnsana insanca muamele yapan hak ve hukukun üstünlüğüne riayet edebilen yönetimler iktidar gücünü halkın yararına sunabilsin. Bu yarar gücün verdiği baş döndürücü hırs ve gayreti asla belli bir zümrenin ve sınıfın tekeline yönlendirmesin. Keza gücün güç olduğu dönemsel geçişlerde halkın insiyatif alması, halka ters düşebilecek her türlü olumsuzluklarda rüzgarı tersinede çevirebilir. İktidarlar gelip geçici olmasına rağmen muktedir olan halk kalıcıdır.Halk kendi gücünü demokratik sistemin usül ve yöntemleri ile SANDIK ta basacağı mühür ile fiiliyata yansıtacaktır.

Acılı ve sancılı dönemler atlatan ve basiretsiz yönetimlerin elinde, uluslararası güçlerin parmağında oyuncak olmaya soyundurulan ülkeler, gelişim çağında gelişememe sıkıntısına maruz kalırlar. Halkın çoğunluğunun giderek yoksullaşmasına rağmen belirli zümrelerin büyüyüp gelişmesi hayra alamet olmasada, uluslararası arenada da gözlerden de kaçmayacaktır. Ekonominin sınır tanımadığı dünya haritasında yer alındığı müddetçe, gösterilecek etki ve tepkileri iyi dikkate almak, usul ve şekil yönüyle diyaloglara önem vermek zorunda olan yönetimler, unutmamalıdır ki temsile layık görüldüğü koltuklardan halkı ve halkın yararına olacak olumlu sonuçların doğması için yetki sahibi kılınmışlardır.

Ülke yeni bir seçim dönemi ile birlikte yeni bir güneşin doğmasına sahne olacak. İktidara gelecek hükümetin oluşmasında partilere, milletvekillerine ve onun liderlerine büyük sorumluluklar düştüğünü unutmamak gerek. Demokraside halkın çoğunluğunun ne dediğine bakmak kadar, azınlığın sesinide kulak ardı etmemek gerek. Keza temsile yetkili kılınan milletvekilleri halkın tamamını temsil ettiğine göre meclistede tekelci insiyatiflerin değil, vicdanındaki insiyatifin sahibi olabilmelidirler. Halk adına yasa çıkartılırken kaldırılan her bir oylama parmağının ülkenin gelişimi adına olduğunu unutmamalıdırlar. Bizler halk olarak bizleri temsile ilzam kılacağımız miletvekillerimizi seçip meclise yollarken neler düşüneceğiz…Neler söyleyeceğiz..?

Güç ve hırs ile bizleri asla arka plana atmayın…Ülkeyi sömürgeci güçlerin tekeline terk etmeyin..Salt ekonomik kazanım uğruna tekelci zihniyetlere kul köle olmayın.. Memleketin en ucra köşesine örneğin ŞEBİNKARAHİSAR’a da sırtınızı dönmeyin..Söz verip yan yatmayın..Liderlerinizin gözünün içine bakarak hep doğru söylüyor demeyin..Eksiklerini, noksanlarını, hatalarını, yanlışlarını söyleyin..İki dudağının arasına bakarak oylamalarda yanılmayın..Makamlar mevkiler gelip geçicidir. Ne makam ne mevki baki..Baki kalan sedanın yanında birde arkanızdan söylenilecek güzel nidalar bırakın…

Seçimler elbetteki ülkenin gelişiminde dönüm noktalarıdır..Vereceğimiz her oy ülkenin kaldırım taşlarıdır. Bu taşlar yerli yerine oturmalı..Hak ve Adaletli kararlar alarak sandığa gitmeliyiz..Spor takımı tutar gibi parti tutulması yerine, milletvekillerimizi iyi tanıyarak ve hizmete gerçekten aşık bir insanlar ise seçimimiz onlar üzerinden de yapalım.. Onları tayin eden liderlerinin haklılıkları bizlerinde tasdikine sunuluyorsa, bizlerde lideride onaylamış olmuyormuyuz..Liderlerin iktidarda tek söz olmadıklarını vekillerin liderle bir bütün olarak ülke yönetiminde etkinliğe sahip olduklarını unutmamalıyız..

Memleketini, Yurdunu, Ülkesini seven her vatandaş, sandıkta hak edene hak ettiği yere getirmesini mutlak bilecektir..Ne demişti Ulu önder..

“Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir..”

Sağlıcakla kalın..

Güven Gürbüz

Cuma, 15 Nisan 2011 10:44

Gel basayım diyemeden bağrıma, Bir ağrı gibi girdi sol yanıma,

Gençlik sızısı imiş, şerbeti tatlı, vakti dardaymış, selam almadan verdi geçti…

Mektep dediler geleceğe merdiven, dayan yüreğim dayan, çok gezenmi bilirmiş, yoksa çok okuyan..?

Koşa koşa nede çabuk geçtik bu yoldan.

Saçlar ağarmış, yüz kırışmış, meğerse ömür yaşamla yarışmış..

Günler aylara, aylar yıllara yapışmış..takvimin yaprakları geceyle gündüze karışmış. şimdi kimbilir nerelerde okunmaz olmuş..

Aç desem gül yüzünü gençlik baharını göreyim, o siyah saçlarına kolonyalar süreyim.

Nede tez küstün bana, soracaktım daha, küçüklüğümü rahmetli ana ve babama…

25 indeydim.. bu adam yetim kaldı. Küçük oğlum daha kırkıncı günündeydi..

Bir akşam vakti, Anam ile gençliğim bu dünyadan beni terk etti..

Dediler allah sevdiğini çabuk alırmış yanına, anam hakkını helal et diyemedim sana..

Yirmibeşinde bir baksana.  Gücün var ise gelde ömür gelde beni bir tutsana…

Kanatlandık gökyüzünde, Dere, Irmak, dağ, ova…

İndiğimizde yeryüzüne hepsi etmedi bir kova…

Tam dedik ki geldik tava…

Dostlar arkadaşlar yolları şaşırmışlar, çoğu hava civa…

Görünce hatırladılar…Saçıma başıma baktılar..

“Nede tez gocamışsın” dediler. Mor sümbüllü gönül bağımı kuruttular.

Çırpınırsın serçe misali, kalbimde sesin çıkmaz, etrafta kargalar hep konuşur susmaz.

Bu ömür gençliği bitirdi..Felek ömürden ömür götürdü…

Sevdiklerim bir gülücüğü mıdar etti..Boşuna ağarmadı, bulutlara baktıkça rengini beyazlattı…

Ah güvenim ah…

Yaşlılar haftasıymış bu hafta, hangi ada, hangi parsel pafta,

Aynı suyu içtiğin tasta, gençlik gitti diyorlar hepsi yasta, daha dur acelen ne…

Gülsün yüzün, açsın rengin, yaşlılıkta torunların birazda sana gülsün…

Sende bir ömürsün…yaşlılık ikinci çocukluktur..Nede olsa iki ayağının üstünde durursun..

Şükredelim mevlaya, getirdiği için bizide dünyaya, kimi uçakla, kimi yaya..

Ömür kanmaz renkli hülyaya.

“Gel sende yazma artık..Bitsin..” Deselerde, Alıp kalemi ellerine senide silselerde,

Mendilinide cebinden alsalarda, gömleğinin kolu yeter akan terini, gözdeki yaşını silmeye…

Yarım asır akmış, ömür cezvesinden, fincanın kulpu kırık, kenarları tırtıllaşmış,

Altıntaki tabağını beğenmez..Masa ters dönmüş , halı kıvrışmış..

Yaşlılık ömürle yarışmış..Nefesi yetmemiş birde tutulmuş…

Oğul demiş seslenmiş..Kimseler duymamış…Gecenin bir vaktinde rüyasına karışmış.

Adın güven, Olmasada seni gören. Bilir duyan, Hatırlar okuyan..

“Gönül bir gün bir gün solacak, İnanki söylerim toprak dolacak…….”

Diye yazıyor gençliğimden kalan bir arkadaşın resminin arkasında,

Bir diğerinde…” Yazı Yazdım satıra…Ölüm gelmez hatıra…..”

Yaşlılar haftasında yazdıklarım bir gram kadar olsada, ömürde daha yazılacaklar varsada..

Gönüllerde yaşadıkça gençleşiriz biz, limonu yine parmaklarımızla sıkarız.

Ne suyuna bakar yüzümüzü ekşitiriz, Ne tadına bakar yere atarız…

Mandalinaya nisbet, portakala kısmet, ömrümüzü sırtlanırız,

Yine dağ bayır aşarız…Bir pınarın gözesinden akar su oluruz,

Kürünün taşlarında yosun tutar el sallarız..

Ne küser, ne ağlar, nede yas tutarız…Kurarız ağaçların dallarına salıncakları sallanır,

Yakar mangalları tozu dumana katarız…Toplanır dostarımızla eski günleri yad ederiz..

Kısmetimiz varsa, birde nasibimiz, hep yine olmayanlarla paylaşırız..

Kim yaşlı derse onunla yine bileklerimizi sıvazlar güreşiriz…

Güneşe bakar güneşlenir, mehtaplı gecede gönül çiçeğimizle dertleşiriz…

Sağlıcakla kalın..Genç kalın…

Güven Gürbüz

www.sebinmedya.com

Genel yayın Yönetmeni

Cuma, 18 Mart 2011 13:09