Gönül dostu görür

Gönül gönüle karşıdır, o’nu işitir.
O’gönüldür’ki severse, yanar, tutuşur.
Bir bağ, bir bahçe, için de neler yetişir?
Yetiştiren bilir, o’da gönül işidir.

Bağda gülü, gülüstanı, koklar, uzanır.
Uzanır, bilmezse, göze tiken saplanır.
Bir dağ, bir tepe. Yüksekten neler gözlenir?
Görür, koklar, sis sarar, eteğini kaplar.

Sevgi dalda, çiçeği sevda, eli darda.
Bahtına küser, yola düşer, her nerede?
Çare arar, kimleri sorar? gurbet elde.
Ayak yürür, hasret büyür, dizleri yerde.

Kadrini bilir mi çekmeyen her kimlerin?
Yaşayan görür, var sebebi, her hikmetin.
Gözünde değerin olur mu hiç ellerin?
Varsa sende eğer, ver,’doysun’de gözlerin.

Güven der; Bağ, bostan, gezdik, görmedik doyan.
Ne sözler verdiler de, hepsi yalan, dolan.
Ne mani yazdıkta, gönülleri okşayan.
Boşuna arama, dosttan yana anlayan.

04 Haziran 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara