MEĞERSEM

Bir varmış, bir yokmuş, bir kendini beğenmiş.
Tuttuğunun, altını, üstüne getirmiş.
Meğersem bilemediği, geleceğiymiş.
Masal bu ya, kaf dağının tepesindeymiş.

Bir varmış, bir yokmuş, çokca umursamazmış.
Bakmadan geçer, görmez, koşar, uçarıymış.
Meğersem bilemediği, ateşe dalmış.
Masal bu ya, yanmış, tutuşmuş, külü kalmış.

Bir varmış, bir yokmuş, hep dünyayı gezermiş.
Zevki sefa eder, dert ve keder kalmazmış.
Meğersem bilemediği, yakınındaymış.
Masal bu ya, kendi, kendisini tüketmiş.

Bir varmış, bir yokmuş, hep tepeden bakarmış.
Pire den berber, deveden tellal, ararmış.
Meğersem bilemediği, şansı kalmamış.
Masal bu ya, deve kalk, pire uç, uyanmış.

Güven der; Dünya hanı bir masal, bak, tanı.
Mihnetsiz, el, ele açar mı kapısını?
Meğersem bilemediği can, tanır canı.
Masal bu ya, üşüyen bulur hırkasını.

31 Mayıs 2025
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar – Ankara