Dünümüzdür yarınlarımız

Dolu, dolu, yaşa, giden gün geri gelmez.
İyi gün dostları, kötü günde görünmez.
Bilinmez bir yoldur hayat, gün, günü bilmez.
Gün, ay olur, geçer seneler, fark edilmez.

Bir gün acımız olursa, bir gün neşemiz.
Gider kara bulutlar, açar güneşimiz.
Bizi, bizden iyi bilir, sevenlerimiz.
Yeter ki, içten, bir olsun gönüllerimiz.

Raflardan gülümser eski kitaplarımız.
‘Gönül defterinde’ der, hatıralarımız.
Fıskıyeli havuz gibi umutlarımız.
Fışkırır, saçılır, birden anılarımız.

Aldırmazlıklarımızdır hüsranlarımız.
Mağlup mazi, yıkık, dökük, anılarımız.
Irmak gibi akar, tükenir yıllarımız.
Nice dostlarla, ayrı düşer yollarımız.

Güven der; Niye dardadır hazan kapımız?
Döner mi bir daha uğurladıklarımız?
Bahardadır, dünümüzdür yarınlarımız.
Unutulduğumuz gündür yıkıldığımız.

20 Nisan 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar – Ankara