Bilmem hangi zamandı

Kaybolduk şehrin sokaklarında. Sessizlik.
Neler yağdı? yuttu bizi, sel olduk, aktık.
Dolduk, boşaldık, bendimizi aştık, şaştık.
Bilmem hangi zamandı, bir de hatırlandık.

Uzaklar da kaldık, kendimiz, kendimize.
Yavaş, yavaştı, yapıştı ellerimize?
Tahtını bile kurdu, hayal dünyamıza.
Bilmem hangi zamandı, kondu bahtımıza?

Çağ dedilerde, çağladık, kime ağladık?
Yan yana oturduk, nerelere bağladık?
Görmedik birbirimizi, yumduk, kapadık.
Bilmem hangi zamandı, kimi hatırladık?

Saklandık kendimizden, hisler, ürkek, korkak.
Düşündükçe, karanlık gece, seyrek, titrek.
Yıldızlara baktıkça bak, her şey çok uzak.
Bilmem hangi zamandı, eskidi bu kazak?

Güven der; Bir akşam üstüydü, koptu gece.
Ay ışığında can, hayaller, hece, hece.
Düşündükçe düşün, kendinden bir bilmece.
Bilmem hangi zamandı, gün yüze gülünce?

25 Nisan 2026
Güven Gürbüz
Şebinkarahisar-Ankara