BABALAR GÜNÜ

Bir burukluktur yokluğunda, ısırgan otunun dağladığı parmak uçlarının iğnelenmesi misali bir an yerinden sıçratan.

Durgunlaşmaktır, maziden kalan acı, tatlı, hatıraların gizli çığlıkları kulaklarda bir an çınlayan.

“Babalar günüymüş, tüketim çılgınlığı”. “ Hediyemi, o da neymiş, Her gün babalar günüdür”, “Çok inandım, çok inandım..”  her yerde farklı sesler..

Güzeldir hatırlanmak. Yüreğinde kaybolmaya yüz tutmuş küllerin içinden karanlıkta seçilebilen ışık tanecikleri gibi, gör görmek istersen çoktur sebepler.

Dünyaya gelen yeni nesiller. Baba olarak hayata bir başkadır gülümsemek.

 Atadır ..Toprağın bir ucundan, bir ucuna uzanan kök sarmaşık gibi sımsıcak duyguların beyinde yarattığı fırtınalar sonrası, ılgıt, ılgıt esen bahar yeli gibi..

Kaşların inceden dokunuşudur kağıdın üzerine damla , damla mürekkep oluşu, şiire dönüşüp anlam ifade etmesi, Düşüncelerin aydınlığı  işaret etmesi, iyiye, doğruya, dürüstlüğe, ahlaka, edebe, hayaya davet edişi.  Babalık yapmak, cesur ve mertçe dimdik, dosdoğru, eğilmeden, bükülmeden belin. Babalık zanaatı, atadan miras, özüne, sözüne sadık, geleceğe miras yeni nesiller yetiştirmek.

Bir koca yüreğe sahip olmaktır. Bir Koca dağ gibi, eteklerinde bir ulu çınar, gölgesinde sep serin, uzan, uzana bildiğin kadar, çayır, çimen, daha yeşildir şimdi.

Sakın eğrilmesin kaşların. Hep gülsün yüzün, Hayat bir o kadarda sert olsada, kar yağsada eteklerine, buz tutsada elin ayağın..

Sakın donma, üşüme, acım deme, bir o kadarda susuz..

Sen babasın biliyorum. Annelerin göz yaşları hep dışarı akarmış, Ya babaların ki..? Bırak aksın akabildiği kadar hep içeri, kimseler görmesin sakın ha, kimseler duymasın..Sen bil yeter..Saçlarına düşen akları kestir berbere, boya sürme doğal kalsın, bıyıklarını hepten yok etme azucuk ucundan yeter, bırak öyle kalsın. Sen babasın..

Emri vaki olurda bir gün göçersen yalan dünyadan, dedelerinin, atalarının yanına gidiyorsun yabancı değil, nasıl olsa bir gün her yeni bir eski olup, bir araya gelecek.

Mutlu ol. Korkma yokluğunda güçsüz mü kalırım diye.

Sende bir baba olacaksın. Belki şimdi değil ama  bir gün elbet anlayacaksın.

Ey evlat!.. dur öyle..Babalar günüymüş..Doğrudur..

Yine doğru olan yüreğinde taşıdığındır..

Bir Fatiha yokluğunda en büyük hediyedir..Çarık, çorap, mintan, mendil..sağlam kalmaz yürekte taşıdığın kadar..

Hatırlanmamaktan değil,  ebedi  unutulmaktan olur içindeki sızı.

O’sızı değildir aslında, bilip bilmemekten geçer anlamsızlığı.

Öyle anlamlar ver ki içindeki zihin defterine yazılanların mürekkebi silinmez olsun.

Vefayı, vefasıza, cefayı, sefaya hatırlatsın.

Gün gelir bahar olur, gün gelir kar yağar..

Hepsi hayat yolunda masal kalır..

Hatırlanan en güzel anılar yaşanan mutlu anlar..

Gülümsemeyi, gülümsetmeyi, kattıysan hayatına değer, O’nun kıymetini bil yeter..

Babalar günü kutlu olsun..  

Güven Gürbüz

14 Haziran 2019 Ankara